18 yıl geçti, dün gibi hatırlıyorum. Kuzey Kıbrıs’ta bir Rum, bayrak direğimize tırmanıp bayrağımızı indirmek istedi. Bizim Mehmet tetiğe bastı, şah damarından tek atışta indirdi Rum’u. Türk Bayrağı’nın önemini bilen ve kavrayan herkes o gün “Analar ne evlatlar doğuruyor, helal olsun çocuğa” dedi. Bizim tarihimizde anormal  birşey değildi. Bir çok kez Türk Bayrağı’nı yere indirmek isteyen oldu...Başaramadılar. Olmadı, hiç bir kuvvet yetmedi...Son nefesini verirken bile bizim Mehmet, bayrağı düştüğü toprağa dikti, yine yere indirmedi. Sonra, dikildiği yerden alıp müzesine koydu. Altına da yazdı “Bu bayrak esir alınamadı”...

     8 Haziran 2014 Türkiyesi...Yer bir tarafın ısrarla telaffuz ettiği Yeni Türkiye’nin parlatılmaya çalışılan yıldızı Diyarbakır..Analar ne evlatlar doğuruyor sözünün anlamını kaybettiği, bu yaşadığımız kara günlerin, dava odağı, vatan toprağı. Cüzdanında taşıdığı Türkiye Cumhuriyeti kimliği ile varlığının ne anlama geldiğini bile bilmediği ülke bayrağına müdahaleyi yapabilecek kıvama gelmiş, hangi anaların doğurduğu belli olmayan insan nüsvetteleri.Bahçeli’nin  deyimi ile “Alnı çatından vurulması haktır” denilen güruh...Arkalarındakiler, bunu cesaret haline getirip, perde arkasında izleyenler....Taa meclis koridorlarında başlayıp, bir alt kademedeki kamu hizmetlerindekiler, kravatlı teröristler.TV Programlarına çıkıp, pahalı takım elbiseleri, traşlı suratları ile adama benzeyenler...Akademisyen görünümlü vatan hainleri... Türk bayrağını, Amerikan bayrağı kıvamındaki hafif şekile getirip reklam malzemesi ile eşdeğer tutarak sadece bir sembol görerek hafife alanlar...İktidar ve bazı muhalefet partilerinde yer alan bölücü düşünceye sahip tescilli amerikan ajanları uzatmadan, bu milletin gerçek sahiplerinin sabrını taşırmadan terk edin burayı.. Artık, bataklığı andıran bu “devlet’ten” parazit gibi nemalanan, buna rağmen “barış süreci safsatası’na” hizmet eden,vazifesini hiç bir şekilde icraat’a çevirmeyip bulundukları makamlara vatan’a ihanet edenler  tarafından bizzat getirilenler, bu memleketi hiç bir zaman boş zannetmeyin. Çünkü biz herşeyin hesabını öderken, ilk ve son söz hakkı’da bizimdir, unutmayın...

        Bu manzara Türkiye’de nasıl yaşandı hiç düşündük mü? İzlediğimiz görüntüler sadece o anki ruh halimizi mi aktardı bize. Sadece etrafımızda bir sohbet konusu mu oldu? İlk aklıma gelen, bu bayrak ile yıllardır burun  buruna, koyun koyuna yaşamış ordu mensuplarımızdı. Ne hissetmişlerdi acaba? Bu ülke 30 yıldır terör ile tam bir savaş halinde iken, emir komutalarında kaç Mehmet  şehit olmuştu bu bayrak uğruna...Kilometrelerce yol katedip dağda bayırda, sırtlarında bir insan kadar yük  ile kavurucu sıcakta, dondurucu soğukta, ucu açılmış botlar ile bu bayrak uğruna çekildi tüm bu çileler..TSK’nın hedefe oturtulmasında, kurumun bu olayın altında kalmasında sorumlular belli iken kim, nasıl ne için feryat ediyorlar..Bugün yapılan, PKK ile müzakere süreci adı altında Türkiye Cumhuriyeti’nin başına çuval geçirmek ile eş anlamlıdır. Aman süreç bozulmasın, aman cenaze gelmesin demek bu memleketi teslim etmek değildir. Gerekiyorsa ve hakeden varsa süreçte bozulur, kan da akar. Bağımsızlık kan dökülmeden alınmaz, bağımsızlık tek bir mermi atmadan sağlanmaz. Askerinizin olduğu yer sizin toprağınızdır. Siz askerinizi geriye çekip, kalan askerinizi de taş, sopa, mermi ile taciz altında bırakacak kadar ellerini kollarını bağlarsanız zaman gelir o asker üzerindeki üniformanın şanını şöhretini sorgular hale gelir ki bu hakikaten içler acısı bir durumdur.           

         Milletimizin, bu rezilliği hafif geçirmesini sağlamak için ne teröristbaşı’nın ne de BDP’nin sahte, riyakar ve özünde bayrağımızı küçümseyen kınama mesajlarına da varlıklarına da  ihtiyacı yoktur. Aksine, bu tür söylemlerin Türk halkını daha da provokotif duruma getireceği son  derece açıktır. Yapılacak olan, düşünceleri millet için değerli, tarafsız, ülke menfaatlerini öncelikli tutan bir aklıselimin bulunup, bölmeye çalıştıkları ülkenin Türkiye  olduğu gerçeği tekrar hatırlatılmalıdır.