Ankara’da ikamet eden S.S., 2009 yılında İzmir’in Menderes ilçesindeki akrabası F.M.’ye teslim edilmek üzere nüfus cüzdanı ve bir adet cep telefonunu kargo ile gönderdi. Aradan geçen günlere rağmen paketin kendisine ulaşmadığını belirten F.M., kargo görevlisi hakkında şikayetçi oldu. Olayla ilgili başlatılan soruşturmada, kargo görevlisinin paketi teslim etmiş gibi göstererek paketteki telefonu kullandığı ortaya çıktı. Kargo görevlisi hakkında Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nde ‘Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak’ iddiasıyla açılan davada sanık mahkum oldu. Sanığın temyiz müracaatı üzerine dava dosyasını yeniden ele alan Yargıtay 15. Ceza Dairesi, ‘güveni kötüye kullanma suçu’nun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerektiğine dikkat çekti. Yargıtay, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görmedi. 

Yargıtay'ın kararında şu ifadeler yer aldı: "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verildi."