Sana açılsa bütün kapılar

Karşıma çıkan sen olsan.

Karşılıksız bakışsak saatlerce

Hiç bir şey konuşmadan.

Nefesim sığmazdı göğüs kafesime

Kapıyı açan sen olsan.

Gönlüm bahar mevsiminde sanki:

Gülüşlerim rengarenk çiçekler açar,

Savrulurken saçlarım omuzlarımdan

Her bir teli dokunur tenimdeki huzura

Alıp götürür beni benden uzaklara ...

Sırtımı yaslamışım bir ağaç gölgesine

Gözlerim gökyüzünde başıboş

Seni sevdiğimi söylüyorum kuşlara

Haykırıyorum sessiz çığlıklarımı.

Belki duyarsın sonra susuyorum ya gelirsen diye...

Sesim yankılanıyor doğada seni sensiz yaşıyorum uzaklarda

Bir demet çiçek topluyorum,

Avuçlarıma kokuları sinmiş,içime çekiyorum

Kokunu hissediyorum ellerin avuçlarımda

Gözbebeklerim büyüyor baktıkça uzaklara

İki damla yaş akıyor gözlerimden kirpiklerimi ıslatarak

Damlacıkların biri sen biri ben

Birden irkiliyorum toparlanıyorum

Saatlerce koşmak istiyorum,nefes nefese kalana dek

Doğanın kucağına bırakıyorum kendimi

Her mevsimi yaşayıp her defasında yeniden başlıyorum hayata.