Sana açılsa bütün kapılar
Karşıma çıkan sen olsan.
Karşılıksız bakışsak saatlerce
Hiç bir şey konuşmadan.
Nefesim sığmazdı göğüs kafesime
Kapıyı açan sen olsan.
Gönlüm bahar mevsiminde sanki:
Gülüşlerim rengarenk çiçekler açar,
Savrulurken saçlarım omuzlarımdan
Her bir teli dokunur tenimdeki huzura
Alıp götürür beni benden uzaklara ...
Sırtımı yaslamışım bir ağaç gölgesine
Gözlerim gökyüzünde başıboş
Seni sevdiğimi söylüyorum kuşlara
Haykırıyorum sessiz çığlıklarımı.
Belki duyarsın sonra susuyorum ya gelirsen diye...
Sesim yankılanıyor doğada seni sensiz yaşıyorum uzaklarda
Bir demet çiçek topluyorum,
Avuçlarıma kokuları sinmiş,içime çekiyorum
Kokunu hissediyorum ellerin avuçlarımda
Gözbebeklerim büyüyor baktıkça uzaklara
İki damla yaş akıyor gözlerimden kirpiklerimi ıslatarak
Damlacıkların biri sen biri ben
Birden irkiliyorum toparlanıyorum
Saatlerce koşmak istiyorum,nefes nefese kalana dek
Doğanın kucağına bırakıyorum kendimi
Her mevsimi yaşayıp her defasında yeniden başlıyorum hayata.